สรวรรธน์ นิลรัตนกุล (โฟล์ค)

ถ้าเราอยากไปแข่ง RoV เป็นอาชีพจริงจัง

เรามีโอกาสขนาดไหนกันนะ?

“ลูกไม่ไปแข่งหรือทำอะไรเกี่ยวกับเกมเหรอ?
เล่นเยอะขนาดนี้”

นี่คือคำถามที่แม่ผมมักจะถามอยู่เป็นประจำ
และผมเชื่อว่าใครหลายคนน่าจะเคยมีความคิดอยากประกอบอาชีพในฝันหลายๆ อย่าง

เกมเมอร์
สตรีมเมอร์
นักร้อง
ดารา

เราเห็นคนที่ประสบความสำเร็จจากการเดินเส้นทางที่ตัวเองรักมากมาย
หลายครั้งเราก็อาจจะอยากเดินตามบ้าง
แต่เอากันจริงๆ เลย
มาลองวิเคราะห์กันหน่อยไหมว่าเรามีโอกาสแค่ไหนกันนะ?

#มาลองเข้าใจปัญหานี้กัน

มีศัพท์ทางธุรกิจตัวหนึ่งที่พ่อผมเคยเล่าให้ฟัง
มันเรียกว่า Barrier to Entry
แปลง่ายๆ คือ
“สิ่งที่ทำให้คนใหม่เข้ามาแข่งขันได้ยาก”

ทีนี้ลองนึกถึง
เกมเมอร์
สตรีมเมอร์
นักร้อง
ดารา
ร้านน้ำ ร้านกาแฟ
ร้านเสื้อผ้า

หลายอย่างมันเริ่มได้ง่ายมาก
RoV ก็เหมือนกัน
มีโทรศัพท์เครื่องหนึ่ง โหลดเกมมา
เราก็เป็นหนึ่งในผู้เล่น RoV ได้แล้ว

แต่ “เล่นได้”
กับ “เล่นจนหาเงินเลี้ยงตัวเองได้”
มันเป็นคนละเรื่องกันเลย

ผมเลยลองไปหาตัวเลขดูว่า
ถ้าอยากไปแข่ง RoV จริงๆ เรากำลังแข่งกับคนประมาณไหนกันแน่?
ข้อมูลในปี 2026 บอกว่า RoV มีผู้เล่นต่อเดือนในประเทศไทยมากกว่า 10 ล้านคน

ส่วน RPL Summer 2026 ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของไทย มีทั้งหมด 9 ทีม
ในเกมหนึ่งทีมส่งผู้เล่นลงสนาม 5 คน

ถ้าคิดง่ายๆ
9 ทีม × 5 คน
เท่ากับมีที่สำหรับผู้เล่นตัวจริงประมาณ 45 คน

ถ้าเอา 45 คนไปเทียบกับผู้เล่น 10 ล้านคนตรงๆ
จะออกมาประมาณ 0.00045%
หรือก็คือหนึ่งที่นั่งใน Pro League
คุณแข่งกับเด็กเกาะเบาะ
หรือไม่คู่ผัวเมียอาย่าฮายาเตะ (:3)
รวมๆกันราวๆสองแสนกว่าคน

เยอะเนอะ ...
แต่เลขนี้ยังไม่แม่นนะ

คนเล่น RoV 10 ล้านคนไม่ได้อยากเป็นนักแข่งทุกคน

ทีนี้ผมเลยลองหาต่อว่าแล้วคนที่ลงแข่งจริงๆ มีประมาณเท่าไหร่
ตัวเลขที่พอหาได้ เช่น True5G RoV Tournament 2025 รายการเดียว มีคนสมัครถึง 1,280 ทีม
ถ้าทีมละ 5 คนอย่างเดียว
ก็ประมาณ 6,400 ที่ในการแข่งขัน

คือเลขนี้ก็ยังเอาไปบอกไม่ได้อีกว่า
“มีคนอยากเป็นโปร 6,400 คน”

เพราะคนเดิมอาจลงหลายสนามได้
บางทีมก็มีตัวสำรอง
และนี่ก็เป็นแค่การแข่งขันรายการเดียว

เพราะงั้น ถ้าถามผมว่า
“สรุปแล้วโอกาสเป็นนักแข่ง RoV อาชีพกี่เปอร์เซ็นต์?”
ผมยังหาเลขที่ตอบตรงๆ ไม่ได้

ที่ผมเขียนบทความนี้เพราะอยากให้เห็นภาพเฉยๆ และคุณน่าจะพอเห็นแล้วว่า

คนเล่นเกมนี้ในไทยต่อเดือน มากกว่า 10 ล้านคน
การแข่งขันสมัครเล่นใหญ่ๆ แค่รายการเดียวก็มี 1,280 ทีม
แต่ที่นั่งตัวจริงในลีกสูงสุดของประเทศ
มีประมาณ 45 ที่
การเข้ามาเล่นมันง่ายมาก
แต่การขึ้นไปอยู่ข้างบนมันเป็นอีกเรื่องหนึ่งเลย

#จากความเข้าใจนี้

ผมไม่ได้จะห้ามนะครับ
ใครอยากลองหรืออยากไปสุดทางไหน ผมก็แนะนำให้ไปทำ

แค่ผมคิดว่าสิ่งที่เราเห็นใน Social Media
ส่วนใหญ่เราจะเห็นคนที่ไปถึงแล้ว

นักแข่งที่ได้ขึ้น Pro League
สตรีมเมอร์ที่มีคนดูเป็นหมื่น
นักร้องที่มีคนฟัง
ร้านกาแฟที่เปิดแล้วคนต่อคิว

แต่เราไม่ค่อยเห็นคนอีกจำนวนหนึ่งที่ยังดิ้นรนอยู่
หรือเคยลองแล้วเลิกไปแล้ว

เพราะงั้น ถ้าเราจะเริ่มทำอะไรสักอย่าง
นอกจากความชอบแล้ว
ผมว่าอีกอย่างที่น่าลองมองคือมีอะไรในชีวิตเราที่เราเข้าถึงได้ง่ายจนรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องปกติแต่มันไม่ได้ง่ายสำหรับคนอื่นบ้าง

งานที่ทำประจำเพราะต้องทำ
งานอดิเรกที่ต่อให้ไม่มีใครจ่ายเงินให้ก็จะไม่หยุดทำ
ความสัมพันธ์ในชีวิตของเรา
ความรู้หรือประสบการณ์บางอย่างที่เราอยู่กับมันมานาน

บางทีของพวกนี้เราอาจไม่รู้สึกว่ามันพิเศษด้วยซ้ำ
เพราะเราอยู่กับมันจนชิน
แต่มันอาจเป็นวัตถุดิบที่ดีที่เราจะเอาไปสร้างชีวิตหรือธุรกิจได้

แค่เพราะเราเข้าถึงมันได้ง่าย
ไม่ได้แปลว่าคนอื่นจะเข้าถึงมันได้ง่ายเหมือนเรา

หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับใครต่อใครนะครับ